Silah Kullanma Yetkisi

Silah kullanma yetkisi (md. 11)

2803 sayılı Kanunun 11. maddesi tek cümleden oluşur: Jandarma, kendisine verilen görevlerin ifası sırasında hizmet özelliğine uygun ve görevin gereği olarak kanunlarda öngörülen silah kullanma yetkisine sahiptir.

Bu cümle dört unsur içerir ve her biri yetkinin sınırını çizer:

• Zaman unsuru: Yetki, jandarmaya verilen görevlerin ifası sırasında kullanılır. Görevle bağlantısı olmayan bir durumda bu madde yetki vermez.
• Uygunluk unsuru: Silah kullanımı hizmet özelliğine uygun olmalıdır.
• Gereklilik unsuru: Silah kullanımı görevin gereği olmalıdır.
• Kanunilik unsuru: Yetkinin kaynağı kanunlarda öngörülen silah kullanma yetkisidir. Madde 11 yeni ve sınırsız bir yetki yaratmaz; kanunların tanıdığı yetkiye atıf yapar.

Diğer maddelerle bağlantı

• Tanım (md. 3): Jandarma silahlı genel kolluk kuvvetidir; silah kullanma yetkisi bu niteliğin sonucudur.
• Görevler (md. 7): Yetki, mülki, adli ve askeri görevlerin ifası sırasında, her görevin gereğine göre kullanılır.
• Hizmet sınırı (md. 9): Kanun ve nizamların öngörmediği görev jandarmadan istenemez. Bu sınır silah kullanma yetkisi için de anlamlıdır: yetki, kanunen verilmiş bir görevin ifası sırasında doğar.
• Disiplin ve soruşturma (md. 15): Mülki görevlerden doğan suçlarda 4483 sayılı Kanun, adli görevlerden doğan suçlarda CMK md. 161/5, kişisel suçlarda genel hükümler uygulanır. Silah kullanımına ilişkin bir işlemin hangi usule tabi olacağı da görevin niteliğine göre belirlenir.

Sınavda dikkat

• Yetkinin kaynağı kanunlardır; yönetmelik, genelge veya amirin takdiri değildir.
• Yetki görevlerin ifası sırasında vardır.
• Kullanım hizmet özelliğine uygun ve görevin gereği olmalıdır.
• Madde 11 ayrı bir maddedir; tanım maddesindeki "silahlı" niteleme ile karıştırılmamalıdır.